Zgodnie z Kodeksem pracy wynagrodzenie za pracę powinno być tak ustalone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy. Wynagrodzenie pracownika określa umowa o pracę bądź inny akt, na podstawie którego stosunek pracy powstaje. Dokładne określenie zasad wynagradzania pracownika wraz ze wskazaniem wszystkich jego składników obowiązuje również przy nawiązaniu stosunku pracy na innej niż umowa o pracę podstawie. Wynagrodzenie za pracę powinno odpowiadać rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom pracownika do jej wykonywania. Powinno też odpowiadać wielkości i jakości wykonywanej pracy.

Strony stosunku pracy mogą dowolnie kształtować wysokość wynagrodzenia, z tym jednak zastrzeżeniem, że nie może być ono niższe od najniższego przewidzianego na zajmowanym przez pracownika stanowisku, a gdy tego rodzaju uregulowań nie ma u danego pracodawcy, nie może być, w przypadku zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu, niższe od minimalnego wynagrodzenia ustalonego na dany rok kalendarzowy.

Poza powyższymi regułami wypłacania wynagrodzenia Kodeks pracy nie zawiera przepisu nakazującego wypłacać wynagrodzenie w walucie polskiej. Niemniej jednak, do kwietnia zeszłego roku było to nie możliwe. Wtedy to miała miejsce nowelizacja Kodeksu cywilnego, który możemy odpowiednio stosować w Kodeksie pracy. Ustawodawca w zeszłym roku zrezygnował z określonej w tym Kodeksie zasady walutowości, zgodnie z którą wszelkie zobowiązania pieniężne (w tym także wynagrodzenie za pracę) na terenie Rzeczypospolitej musiały odbywać się w walucie polskiej. Obecnie możliwe jest wprowadzanie do obrotu gospodarczego praktycznie każdej waluty obcej.

Porównaj: Wynagrodzenie zasadnicze