Pracownik ma prawo do godziwego wynagrodzenia za pracę. Warunki realizacji tego prawa określają przepisy prawa pracy oraz polityka państwa w dziedzinie płac, w szczególności poprzez ustalanie minimalnego wynagrodzenia za pracę. Pojęcie „godziwe” nie zostało określone w przepisach prawa, dlatego też w każdym wypadku będzie ono zależało od wielu czynników, takich jak sytuacja ekonomiczna regionu czy uwarunkowania społeczne, a zatem w wielu przypadkach będzie się ono różniło. Co do zasady, wynagrodzenie które jest godziwe, powinno dać możliwość zaspokojenia potrzeb rodziny pracownika, w praktyce bywa z tym różnie.

Określone w umowie o pracę wynagrodzenie za pracę to kwota, jaką pracodawca musi (z reguły co miesiąc) wypłacić swojemu pracownikowi. Może jednak dojść do sytuacji, że omyłkowo wypłacone zostanie wynagrodzenie wyższe, niż należne. Co w takim wypadku może zrobić pracodawca? Niestety niewiele.

Polecamy: Czy można wypłacić wynagrodzenie w walucie obcej

Przyjmuje się, że pracodawca jest odpowiedzialny za obliczenie i wypłacenie pracownikowi wynagrodzenia i to na nim spoczywa odpowiedzialność, aby było ono wypłacone terminowo i w odpowiedniej wysokości. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 7 sierpnia 2001 r. (sygn. Akt: I PKN 408/00), „pracownik ma prawo uważać, że świadczenie wypłacane przez pracodawcę posługującego się wyspecjalizowanymi służbami jest zasadne i zgodne z prawem, a więc nie musi liczyć się z obowiązkiem jego zwrotu”. W praktyce oznacza to, że pracownik nie ma obowiązku zwrotu nadpłaconej kwoty, nawet jeżeli pracodawca dokonał jej omyłkowo. Dla pracodawca oznacza to, że jeżeli źle obliczy wynagrodzenie, to musi pogodzić się z utratą takiej kwoty.