W związku z tym brak w zawartej umowie wzmianki o wynagrodzeniu wcale nie musi oznaczać, że przyjmującemu zamówienie wynagrodzenie się nie należy, chyba że z okoliczności i celu umowy wynikać będzie, że przyjmujący zamówienie zobowiązał się wykonać dzieło nieodpłatnie. W takim wypadku, w razie sporu między stronami umowy, sąd przyjmie, że zamawiający ma zapłacić zwykłe wynagrodzenie za dzieło danego rodzaju, zaś gdyby takiego wynagrodzenie nie dało się ustalić, wynagrodzenie odpowiadające uzasadnionemu nakładowi pracy oraz innym nakładom przyjmującego zlecenie.

Wyraźne postanowienie umowy przewidujące, że wykonanie dzieła nastąpi nieodpłatnie, zwolni zamawiającego od obowiązku zapłaty wynagrodzenia. W takim wypadku jednak zawartej umowy nie można raczej uznać za umowę o dzieło (gdyż, jak wyżej wspomniano, umowa o dzieło jest z natury odpłatna), lecz umowę taką należy traktować jako inną umowę o świadczenie usług.

Dowiedz się Jak odzyskać nadpłacone wynagrodzenie

Strony mają natomiast pełną swobodę co do określenia: sposobu ustalania wynagrodzenia, postaci wynagrodzenia oraz wysokości wynagrodzenia. Wynagrodzenie można określić poprzez wskazanie podstaw do jego określenia, lub poprzez wyraźne wyliczenie jego wysokości. Kodeks wskazuje nadto na dwa szczególne sposoby określenia wysokości wynagrodzenia: kosztorysowe (czyli określone na podstawie planowanych prac i przewidywanych kosztów) oraz ryczałtowe (czyli w jednej całościowej kwocie za całość dzieła) wiążąc z tymi sposobami pewne zróżnicowane możliwości zmiany wysokości wynagrodzenia w trakcie wykonywania umowy.