Po pierwsze należy wyjaśnić, co tak naprawdę stanowi przestój, i czy każda przerwa w pracy będzie jako przestój kwalifikowana. Kodeks pracy nie podaje niestety definicji przestoju, ale doktryna i orzecznictwo wypracowały jego określenie.

A zatem przestój jest to nieprzewidziana przerwa w normalnym toku pracy, która może być spowodowana jakimś wydarzeniem zewnętrznym, np. przerwą w dostawie prądu, bądź przyczyną wewnętrzną, np. kiedy pracodawca nie dostarczył odpowiednich do pracy narzędzi, lub np. pracownik z winy umyślnej lub nieumyślnej uszkodził maszynę na której pracował.

W kontekście tej definicji należy się zastanowić, czy za każdy w ten sposób spowodowany przestój będzie się należało wynagrodzenie? NIE
Aby pracownikowi należało się wynagrodzenie za przestój, konieczne jest spełnienie trzech przesłanek:

• gotowość pracownika do wykonywania pracy,
• niemożność wykonywania pracy była spowodowana przyczynami leżącymi po stronie pracodawcy,
• przestój nie był zawiniony przez pracownika.

Zobacz: Jakie są rodzaje wynagrodzenia?

Dopiero spełnienie tych wszystkich warunków uprawnia pracownika do otrzymania wynagrodzenia za przestój.

Wysokość pensji za przestój

Kodeks pracy stanowi, że pracownikowi za czas niewykonywania pracy, jeżeli był gotów do jej wykonywania, a doznał przeszkód z przyczyn dotyczących pracodawcy, przysługuje wynagrodzenie wynikające z jego osobistego zaszeregowania, określonego stawką godzinową lub miesięczną, a jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania - 60% wynagrodzenia. W każdym przypadku wynagrodzenie to nie może być jednak niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę. Co to oznacza?