Nieobowiązkowe dodatki do wynagrodzenia

Nieobowiązkowe dodatki do wynagrodzenia mogą one zostać wprowadzone w układzie zbiorowym pracy, w regulaminie wynagradzania lub też w umowie o pracę. Ich nieobowiązkowy charakter oznacza, że pracownik nie może domagać się od pracodawcy wypłaty jakiegoś dodatku, jeśli nie jest on przewidziany w przepisach wewnętrznych pracodawcy lub w umowie o pracę pracownik.

Nieobowiązkowe dodatki te mogą być przypisane do danego stanowiska pracy lub powierzonej funkcji. Mogą tez zostać przez pracodawcę uzależnione od spełnienia określonych przesłanek przez pracownika.

Do najpopularniejszych nieobowiązkowych dodatków do wynagrodzenia zaliczymy:

• funkcyjny,
• stażowy,
• za szczególne umiejętności,
• za znajomość języków obcych,
• zmianowy,
• za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia,
• za niepalenie,
• za zdrowie.

Dodatek funkcyjny

Dodatek funkcyjny przyznawany jest pracownikom kierującym zakładem pracy oraz poszczególnymi komórkami organizacyjnymi. Jest ściśle związany z zajmowanym stanowiskiem, a pracownik nabywa do niego prawo z chwilą objęcia określonej funkcji.

Może być on określany kwotowo lub procentowo w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego.

Zobacz: Kodeksowe dodatki do wynagrodzenia

Dodatek stażowy

Dodatek stażowy zwany jest inaczej dodatkiem za wysługę lat. Przysługuje pracownikowi za wypracowanie określonego stażu pracy. Jego wysokość zależy od liczby lat przepracowanych przez daną osobę. Najczęściej wysokość dodatku stażowego określana jest procentowo w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego.